woensdag 8 februari 2017

Zeven Parabels. Nummer 5: Marla en de Muis / Door Lee Carroll & Kryon / 8 februari 2017


Zeven Parabels.
Nummer 5: Marla en de Muis
Door Lee Carroll & Kryon
8 februari 2017
Vertaald uit het Engels door Henk Steur

Groetjes, Henk! 

Ik was in Seattle voor een grote groep mensen, zeer intense, serieuze metafysische mensen, toen Kryon besloot om hen een kinderverhaaltje te vertellen! Ik kromp ineen maar het begon hoe dan ook. Kryon vertelde dat de metafysische elite die hier bijeen was gekomen heel goed wist dat jonge mensen vele kinderlijke attributen hebben van een aantal van de opgestegen meesters.

Daarom brengen wij jullie een verhaal over een muis.

Zegeningen,

LEE


Marla en de Muis

Door Lee Carroll & Kryon

Marla de muis was een goede muis die met vele andere muizen leefde in een muizenstad. Marla had vele dingen te eten en had een fijn muizenleven. In haar leven had Marla vele dromen die zij niet begreep. Zij had dromen waarin zij schijnbaar vloog in de lucht en zich anders voelde en zij begreep deze dromen gewoon niet.

Dus riep Marla, die een onderzoekende muis was, de muizenGod aan en zei: “Squeak squeak." (Wij zullen dit interpreteren)

"Wat zijn deze dromen van mij, want zij interesseren mij hogelijk?” vroeg Marla. Opeens verschenen er vlak voor Marla twee muizenengelen met hun pluizige vleugels. “Marla, wij willen jou laten zien wat jouw dromen betekenen” zeiden de muizenengelen. “Kom met ons mee, als je dit wilt, dan nemen wij jou mee op een belangrijk pad.”


“Ja, dat wil ik graag” antwoordde Marla.

“Je zult een tijdje bij de anderen vandaan zijn” piepten de muizenengelen, “en er zullen moeilijkheden zijn want er zijn bergen die beklommen moeten worden.”

“Dat is goed. Ik ga met jullie mee” piepte Marla opgewonden.

En dus namen de muizenengelen Marla bij een poot en begonnen zij aan hun reis. Zij verlieten de muizenstad en de muizenengelen hadden gelijk want er waren tijden waarin Marla terug wilde gaan. Zo makkelijk als het voor haar zou zijn om met de staart tussen de benen terug te keren naar huis, zij deed dit niet. Zij ging weer een dag verder, ondanks de moeilijkheden.

Tijdens deze weg merkte Marla dat er andere muizen waren die aan de reis deelnamen en dezelfde vragen stelden als Marla had gesteld. Elke nieuwe muis werd aan de karavaan toegevoegd en soms op betere plaatsen dan degene die Marla had gekregen. Sommige muizen vielen af tijdens de reis omdat zij voelden dat het te moeilijk voor hen was.

Sommigen van hen misten hun vrienden en familie in de stad en besloten om terug te gaan. Desondanks waren er vele muizen die de muizenengelen volgden om uit te zoeken waarom zij van die prachtige dromen hadden.

Uiteindelijk kwamen zij aan de rand van een diepe afgrond. Het had hen veel tijd gekost om daar te komen maar zij waren niet moe omdat zij heel nieuwsgierig waren om te weten wat hun dromen hadden betekend. Alle muizen wisten intuïtief dat er een bepaalde boodschap was verborgen in hun dromen, iets speciaals, iets prachtigs – en zij waren niet teleurgesteld.

Zij gingen bij de afgrond in de rij staan en zagen een grote oceaan voor zich waarvan zij zich niet bewust waren. Marla had nog nooit een oceaan gezien en had op de muizenmanier ontzag. Oh, het rook er heerlijk. Marla had nog nooit iets geroken dat zo uitnodigend was als het zout van de oceaan. Zij waren allemaal zeer opgewonden omdat zij wisten dat er iets zou gaan veranderen.

“Wij hebben informatie voor jullie die jullie dromen zinvol zal maken.” zeiden de muizenengelen. “Jullie zijn helemaal geen muizen. Jullie zijn vissen!” Marla was stomverbaasd over deze informatie maar zij dacht er even over na.

“Ik weet niet zeker of ik een muis ben” zei Marla tegen elke muis die naar haar wilde luisteren. Maar toen lieten de muizenengelen haar de soort vis zien die zij bedoelden. Die was honderd keer groter dan Marla. Een grote, zilverachtige, spartelende, gloeiende vis! Zij was op haar muizenmanier alweer vol ontzag door wat zij zag. Toen realiseerde zij zich dat zij dromen had waarin zij een vis was – naar grote hoogten en diepten, omhoog en omlaag, helemaal vrij en met heerlijke vissenspieren! Eenmaal roeren met de staart zou de vis meters verder brengen. Wat een vrijheid om door het water te scheren! Toen voelde Marla dat dit het was waar zij voor was gekomen. Dit was Thuis!

En alsof alle muizen zich dit realiseerden, keken de muizen opeens over de oceaan om te zien dat daar vissen waren die hun kop omhoog staken en met hun vinnen naar hen wuifden en zeiden: “Herinner je ons, wij waren jullie muizenvrienden van weleer.”

Marla herkende er een paar en zei: “Ja, ik wist waar jullie heen gegaan waren! Nu weet ik het.”

Toen vertelden de gidsen hen iets verbazingwekkends. “Dit is niet alleen de interpretatie van jullie dromen, maar de reis naar deze plaats heeft ook nog een beloning. Door het alleen maar te vragen kunnen jullie een prachtige vis zijn en kunnen jullie dan ook in de oceaan springen en je bij jullie vrienden voegen en een uitgebreider leven hebben. De keuze is aan jullie."

Marla keek toe hoe drie van haar muizenvrienden dit direct deden. Wat een wonder! Het was bijna alsof zij hun muizenkostuum aflegden en in de grote zee doken. Toen had Marla een gedachte en zij vroeg aan haar muizenengelen: “Hoe zit het met de anderen – degenen die zijn achtergebleven in de stad? Zullen zij hier ook komen?”

“Nee,” antwoordden de wijze muizenengelen. “Dit is niet voor elke muis. Zij moeten erom vragen zoals jullie dit hebben gedaan en zij moeten zich ook bewust zijn van hun innerlijke zoektocht.”

“Hoe zullen zij hiervan weten?” vroeg Marla.

“Door dromen en muizen-verlichting” zeiden de muizen-vissen-engelen.

Toen stelde Marla een belangrijke vraag: “Als ik weer terug wil en hen wil helpen met muizenverlichting, zou ik dat als vis dan nog steeds kunnen doen?”

“Wanneer je maar wilt,” antwoordden de muizenengelen. “In feite kan jij een vis zijn en hen ook in de stad helpen.”

“Hoe kan ik dan op twee plaatsen tegelijk zijn?” informeerde Marla. “Zou mijn verschijning als vis hen niet afschrikken?”

“Zie het als een begin van een muizen-vissen-engel-training! Je zult het allemaal snel gaan begrijpen. Als jij als vis terug gaat zullen sommigen jou afwijzen omdat zij het vis-deel van jou niet zullen zien. Zij zien jou alleen als vreemd en anders. Het is moeilijk om op twee plaatsen tegelijk te zijn. Het hangt van jou af, Marla – doe jij met ons mee?” De muizen-vissen-engelen veranderden toen in vissen en verdwenen samen met de anderen in de oceaan.

Nu zijn wij op het punt aangeland waarbij men bij een kindersprookje vertelt dat alles goed afliep en dat Marla nog lang en gelukkig leefde als vis. Maar in dit verhaal hadden de muizenengelen Marla om een beslissing gevraagd en dit is het moment waarop wij het verhaal verlaten.

Lieve mensen, wij willen graag dat jullie het punt van “Marla de Muis” begrijpen. In de nieuwe energie zal er aan sommigen van jullie aan twee kanten getrokken worden: de ene is om te veranderen en mee te doen met de anderen in een verhoogde staat terwijl jullie op de Aarde blijven; de andere zal zijn om te blijven zoals jullie zijn en goed werk voor de mensheid te doen. Niet iedereen wordt naar deze plaats geroepen. Vergis je niet. Elke beslissing van jullie wordt zonder oordeel geëerd. Ieder van jullie staat hier alleen in en zal weten wat er gedaan moet worden.

Het antwoord op wat Marla deed ligt dus in jullie harten. Dit is het proces van iemand die is geascendeerd in de nieuwe energie.

LEE'S NASCHRIFT:

Deze parabel bevat een van de meest krachtige en elitegeschenken van de status van ascensie in de nieuwe tijd. Het kan ook de meest verwarrende zijn. Velen hebben gevoeld dat dit nieuwe geschenk is waar de mensen door een proces vibratieverandering gaan en feitelijk ascenderen naar de hemelen, nooit meer gezien zal worden. Dit is inderdaad een optie.

Kryon vertelt ons echter dat de ware nieuwe-tijds-ascensiestatus is waar mensen op de planeet blijven in een nieuwe staat van vibratie. Wij blijven menselijk, maar wel met de attributen van iemand die geascendeerd is. Hij vertelt ons ook dat het pad moeilijk is maar dat het wordt geëerd en niet voor alle mensen te doen is. Het maakt allemaal deel uit van de energie en de vibratie die deze planeet nodig zal hebben om naar het nieuwe millennium te bewegen.

Wij zullen het nodig hebben dat een bepaalde hoeveelheid geascendeerde mensen onder ons rondloopt die de vibratiehoogte hebben van de andere kant van de sluier, terwijl zij hier op Aarde zijn. Het is daarom een rol die een bepaalde opoffering vraagt.

Het voorbeeld van de vissen? Het is wie wij zijn als wij niet hier zijn. Het is onze natuurlijke staat in de oceaan van de kosmos. Kunnen wij een vis zijn en in de menselijke (muis)vorm blijven? Ja, dat kunnen wij en dit is de uitdaging van de ascensiestatus.

Met de uitdaging komt echter de zekerheid dat er door dit te doen een afstand komt met vele van onze vrienden en familie die niets van deze dingen afweten en anders vibreren. Vanwege de verandering in jullie zullen sommigen jullie zelfs slecht noemen.

Deze status begint zich te vertonen bij vele verlichte leraren en zal mettertijd steeds helderder worden.

Kryon koos ervoor dit te vertellen als een kinderverhaal om te beginnen met de instructie van een gecompliceerd onderwerp – en op een manier waarmee wij allemaal uit de voeten kunnen.